Als architect, ontwerper en woningcorporatie een flater slaan…

Het leven van een (vastgoed) journalist gaat niet over rozen. Dagelijks een waterval aan persberichten van bedrijven die allemaal beweren the-next-best-thing te hebben. Persberichten beginnen met een zogeheten boeketreeks: louter positieve inleidingen zorgen ervoor dat een journalist door moet lezen om een objectief beeld te kunnen vormen van het verhaal. Zo ontvingen wij een bericht getiteld: “Kilometer bladvormige balkonhekken.” Regionaal nieuws, waar wij toevallig over mee kunnen praten.

Het architectonische ontwerp wordt idyllisch omschreven, maar blijkt een ander effect te hebben.

Het verhaal
Het betreft het gebouw ‘Hof van Sevenhuijsen’ in Haarlem, dat is voorzien van bladvormige balkonhekken, tuinhekken en Franse balkons. Iedereen die Haarlem via de Schipholweg in rijdt heeft ze gezien. Met enige zekerheid kunnen wij tevens stellen dat iedereen die de balkonhekken heeft gezien, er ook over gesproken heeft. Helaas voor de architect en opdrachtgever is dit vaak in negatieve zin.

Even terug naar de boeketreeks uit dit persbericht: “balkonhekken die als een haag het sobere gebouw verlevendigen en bewoners privacy geven.” Dat moeten dan prachtige hekken zijn?! Of gaat het hier over de fietsenstalling dat op elk balkon te zien is? Dat is hoe de Haarlemmers er over denken. “Het ziet er toch niet uit” wordt er over de nieuwe creatie van Ymere gezegd.

Om de hoek bij de opdrachtgever
Het pand is nu een smet op de entree van Haarlem. Het staat overigens op 100 meter afstand van het hoofdkantoor van Ymere. Kühne & Co Architecten heeft het complex ontworpen. Ontwerper Ineke Hans heeft in nauwe samenwerking met de architecten het ontwerp gemaakt. Het is altijd goed om vanuit de ontwerper zelf te horen hoe de vork in de steel steekt. 

Ineke Hans zegt over haar ontwerp: “Toen we aan het project begonnen, waren er een aantal zaken om rekening mee te houden: Het huizenblok is een eyecatcher wanneer je de stad Haarlem binnenkomt. Als entree verdient de stad een gebaar, wat ons het idee gaf dat we konden uitpakken met het ontwerp. We wilden het ontwerp van het gebouw, dat slim in elkaar zit maar vrij sober is, respecteren. Naar ons idee kan het gebouw een uitgesproken toevoeging zeker aan. We keken om ons heen en naar de historie en vonden veel plant- en bloem motieven, bijvoorbeeld in smeedijzeren hekwerken. We vonden een natuurlijk motief passend in een omgeving met veel baksteen en wegen.”

Het oordeel
Nee, nee en nog eens nee. De ontwerper en architecten zijn zich er van bewust dat dit dé entree is van Haarlem. Waar laten zij zich door inspireren? Plant- en bloem motieven. 
Het ontwerp wordt door zeer weinig mensen gewaardeerd. Toch dienen de hekken nog ergens voor. Zij voorkomen inkijk op de balkons vanaf de straat, waardoor ze privacy geven aan de appartementen.

Het is dus niet zo zeer een kunstige toevoeging, dan wel een noodoplossing voor een ontwerpfout. De inkijk van de straat is overigens nihil, gezien het feit dat iedereen op de weg aan het letten is. Ons oordeel, de opdrachtgever, architect en ontwerper slaan een flater.