'Nederlandse vastgoedbeleggers zijn toe aan een nieuw euroblok'

Ik kan me uiteraard vergissen maar heb nu sterk het idee dat de gevreesde dubbeldip er toch van gaat komen. De paniek bij beleggers is duidelijk voelbaar op de zeer volatiele effectenbeurzen. De aanhoudende onrust over het Griekse reddingsplan en de oplopende problemen bij andere Europese landen doen mij afvragen of de Nederlandse vastgoedsector eigenlijk niet beter af is zonder de euro.

Let wel: ik heb de komst van de eurozone ruim tien jaar geleden als een zeer welkome ontwikkeling begroet ook al hoor ik de toenmalige minister van Financiën, Gerrit Zalm, nog zeggen dat de euro de prijzen niet gaat opjagen. We weten nu de uitkomst: de euro heeft onmiskenbaar voordelen gebracht ondanks de prijsverhogingen door de afronding. De handelsstromen tussen de eurolanden onderling zijn na de invoering stevig toegenomen en de verwachting – we spreken in de jaren 2002, 2003 - was dat ook het VK en Zweden zich spoedig zouden aansluiten. Zwitserland heeft zich van meet af aan hierbij afzijdig gehouden.

We zijn nu tien jaar verder, de euro is altijd ‘verkocht’ als een middel voor welvaartsverhoging, maar hoe slecht hebben het VK, Denemarken, Zweden en het Zwitserland, de niet-eurolanden, ondertussen gedaan? Ik heb de cijfers niet paraat maar ik denk zeker niet slecht. Ik denk bijvoorbeeld aan de Zwitserse vastgoedbeleggingen van Nieuwe Steen die dit jaar profiteert van minstens 10% koerswinst van de Zwitserse franc ten opzichte van de euro. In ieder geval is de meerwaarde van de euro niet direct aangetoond, zeker als je de rekensom maakt waarbij de voordelen van het hebben van de euro afgezet worden tegen de nadelen daarvan, zoals die wij nu zien. De miljarden aan economische voordelen door het wegvallen van valutaverschillen worden nu voor een belangrijk deel teniet gedaan door de eveneens miljarden kostende reddingsacties om probleemlanden binnen de eurozone te houden. Bovendien zit de Amerikaanse, Japanse en Chinese (vastgoed)belegger niet te wachten op een euromunt die jaarlijks meer in waarde zakt dan hun totaalrendement op vastgoed.

Stel nu dat de eurozone zou bestaan uit landen die bewezen hebben zich aan de economische afspraken te houden zoals over de hoogte van de staatschuld en het begrotingstekort. Ik denk aan de Sta Vast club van zeven: Nederland, Duitsland, Frankrijk, Finland, België, Luxemburg en Oostenrijk, die met elkaar hét euroblok vormen en waarbij het gezamenlijk economisch beleid in handen is van apart supranationaal orgaan.

Dat zou best een sterk blok kunnen gaan vormen waarbij bedrijven en beleggers uit de niet-eurozone graag hierin willen beleggen. De euro zal weliswaar een dure munt worden maar met een lage marktrente en eveneens lage inflatie. Ik denk dat vastgoedbeleggers van buiten de eurozone graag in goed verhuurd vastgoed in dit euroblok willen gaan beleggen. Ook vastgoedfinanciers zien hun geleende geld het liefst terug in een onderpand dat in het euroblok staat. Dat kan best een heel aardige boost geven aan de vastgoedsector. De niet-eurolanden kunnen dan voor opname in het euroblok gaan solliciteren mits ze drie jaar achtereen bewezen hebben de strakke begrotingsdiscipline van de eurolanden te kunnen volgen en bereid zijn hun economische soevereiniteit op te geven. Een raar idee? Ik hoor graag wat u ervan vindt.

Rogier Hentenaar
Hoofdredacteur Vastgoedjournaal