Het jaar van de duurzaamheid

Mijn collega Stef Kranendijk was eind vorig jaar aanwezig bij de Klimaattop in Kopenhagen. Uiteraard niet alleen om te luisteren, maar zeker ook om te praten. Hij maakte van de gelegenheid gebruik om, samen met founding father Michael Braungart, het Cradle to Cradle principe toe te lichten.

Hij bevond zich in goed gezelschap, daar kun je niets van zeggen. De internationale top van de politiek en het bedrijfsleven gaven massaal acte de presence in de Deense hoofdstad, met als kleine kanttekening dat het Nederlandse bedrijfsleven het wat liet afweten. Helaas viel het resultaat van de meerdaagse top nogal tegen, dat zullen velen met mij eens zijn. Zeker wanneer je kijkt naar de enorme hoeveelheid kennis, ervaring, invloed en slagkracht die zich had verzameld. Hoewel decision makers uit alle delen van de wereld zich dagenlang bogen over een uiterst belangrijk thema, zijn echte beslissingen en significante stappen voorwaarts helaas uitgebleven.

Een deel van de oorzaak van deze teleurstellende uitkomst ligt in de te grote mate van ogenschijnlijke ‘afstandelijkheid' tussen de verschillende aanwezige partijen. Ondanks de consensus over het thema van de top, de ernst daarvan en de noodzaak tot actie, was er weinig gemeenschappelijkheid te ontdekken. Dat is ernstig, want het staat vast dat het structureel aanpakken van de klimaatproblematiek alleen kans van slagen heeft wanneer alle neuzen dezelfde kant op staan. Politiek en bedrijfsleven moeten daarbij de handen ineen slaan, anders is iedere voorgenomen inspanning bij voorbaat gedoemd te mislukken.

Het valt ons op dat vastgoedpartijen het nut van samenwerking juist bijzonder goed begrijpen. Er is een toenemende belangstelling voor duurzaam bouwen en er wordt goed geluisterd naar ondernemingen en organisaties die op dat punt een bijdrage kunnen leveren. Men staat open voor nieuwe ideeën.

Het is natuurlijk naïef om te denken dat de Kopenhagen-top direct resultaat zou sorteren. Maar er had vooral een ander signaal afgegeven moeten worden. De tekst ‘partijen zijn er vandaag weer niet uitgekomen' - of woorden van gelijke strekking - zijn te vaak voorbij gekomen en dat werkt niet bepaald motiverend. Het signaal had moeten zijn: wij zijn gezamenlijk weer dichter bij een aantal structurele oplossingen en werken er hard aan deze zo spoedig mogelijk te implementeren. Dat stemt over de hele linie gunstiger. Dit moet en kan anders in 2010. Wordt dit wél het jaar van de duurzaamheid? Als het aan mij ligt zeker.

Alexander Collot d'Escury, chief commercial officer DESSO