René van der Gijp leeft zich uit op de klant

Noord-Koreaans optimisme. Zo typeerde dagvoorzitter Fons de Poel het gevoel dat gisteren heerste onder de deelnemers aan het makelaarssymposium NSM7. Geen al te zware kost voor de beroepsgroep, die vooral gekomen was om de gevallen DSB-topman Dirk Scheringa en de razendpopulaire oud-voetballer en analist René van der Gijp te horen spreken.

Hans Biesheuvel, voorzitter van MKB Biesheuvel, trapte het congres af. Hij had ernstige kritiek op het nieuwe Regeerakkoord. Hij stelt dat er een tsunami aan bezuinigingen op consument en ondernemer afkomt. “Ik vind het fundamenteel verkeerd dat het kabinet voor €46 miljard wil ombuigen terwijl het buiten stormt. De vraag hoe de BV Nederland over tien jaar zijn geld verdient is tijdens de onderhandelingen niet eens aan bod gekomen. De economie kan alleen draaien als ondernemers de ruimte krijgen voor successen maar ook om fouten te maken.”

Biesheuvel vindt dat er te veel regels in dit land zijn. “Alles wordt dichtgetimmerd met toezichthouders. Ik had bij mijn aantreden drie maanden nodig om ze allemaal te ontmoeten. Dat zegt genoeg, lijkt me.” Verder stelde Biesheuvel dat de regering hun huishoudboekje hoort af te stemmen op de onvoorspelbaarheid van de economie en de maatschappij. “Iedereen in dit land is bereid om een stapje achteruit te doen als ze later weer een paar stappen vooruit kunnen zetten. Dat perspectief ontbreekt helaas”

Na deze donderboodschap was het de beurt aan Joost Rigter. Hij is zo goed als blind. Met zijn luchtige, verhelderende maar bovenal inspirerende betoog wist hij menig makelaar in de put weer uit de put te trekken.

Scheringa ziet voordelen in overkreditering

Na de pauze was het de beurt aan Dirk Scheringa, een gast waar menig makelaar zijn tanden in wilde zetten. In een College Tour-achtige setting konden de aanwezigen hem het hemd van het lijf vragen. De voormalige DSB-baas kwam verongelijkt over en weigerde toe te geven dat hij misschien wel een aandeel had in de ondergang van zijn imperium. “Ze kunnen mijn trots en integriteit nooit afnemen”, stelde hij “ik ben niet fout geweest, misschien alleen een beetje naïef.” Op de vraag of hij niet verantwoordelijk is voor het feit dat een groot deel van zijn klanten nu zitten met een enorme schuldenlast zei hij tot verbijstering van de zaal: “En er zitten ook voordelen aan overkreditering. Het is goed voor de economie.” Aan enige zelfreflectie doet Scheringa naar eigen zeggen niet, ook heeft hij geen last van zijn geweten: “De curatoren hebben gezegd dat DSB niet failliet had hoeven gaan. Dus het is niet mijn schuld.”

Met het antwoord op de vraag wat hij zou doen als hij vast zou komen te zitten in de lift met Pieter Lakeman, die de bankrun op DSB krijgt ijzeren Hein Dirk Scheringa de lachers wel weer op zijn hand: “ik zou de storingsmonteur bellen.” Volgens de gevallen topman zouden Wouter Bos en Nout Wellink het een stuk slechter met hem treffen in de lift. “Die zouden dan echt bang zijn.”

Scheringa is ervan overtuigd dat als hij een nieuwe bank zou opzetten die binnen de kortste keren succesvol zou zijn. “Je moet je als ondernemer omringen met mensen met geld, die je kunnen helpen. Verder moet je keihard werken, altijd bereikbaar zijn. Iedereen kan het.”

Van der Gijp: niet inleven maar uitleven op de klant

René van der Gijp moet keihard lachen om de uitspraken van Scheringa. “Dat je dag en nacht open moet zijn, dat slaat toch echt nergens op. De ene onzin volgt de andere op bij die man. Er zijn zoveel mensen die niets kunnen, die zijn ook niet gemotiveerd om ervoor te gaan.” Bovendien, zo stelt René van der Gijp, terwijl honderden makelaars aan zijn lippen hangen, wordt het door de crisis alleen maar slechter. “Kom op zeg, het kantoor dat vroeger 18 medewerkers had, heeft er nu maar één. Die mag blij zijn als hij morgen het licht niet definitief moet uitdoen.”

Van der Gijp stelt dat succes afhangt van een beetje geluk hebben in het leven. “Waarom zou ik anders 280.000 exemplaren van mijn biografie hebben verkocht terwijl Johan Derksen zei dat ik mijn handen mocht knijpen als er al 18.000 over de toonbank zouden gaan.”

Wie denkt dat Van der Gijp veel schnabbelt, heeft het mis. “Dit is misschien zijn verdienmodel”, terwijl hij naar Fons de Poel wijst, “Maar niet het mijne. Van lezingen wordt je suïcidaal”, waarop een aantal hilarische anekdotes over de Belastingdienst en het UWV volgt. Als uitsmijter vertelt hij het verhaal van de topman van Rabobank Nederland die hem belt om een lezing voor te bereiden.  “Hij  belde mij om acht uur in de ochtend, de tijd dat ik naar bed ga en de rest van de wereld wakker wordt. Ik zat op de rand van mijn bed en die baas bleef maar doorzeveren over inleven in de klant zus, en inleven in de klant zo. Het enige wat ik kon uitbrengen na zoveel onzin: “Inleven in de klant? Rot op zeg, ik leef me liever uit op de klant." Nooit meer iets van de man gehoord.”